Sunday, 13 November 2011

anudinaabhavaabdhiyalli....10

ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಈ ಬಗೆಯ ಭಾಷಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವವರು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಭಾಷಾ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಾವು ನಿರ್ವಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದು ಈ ಭಾಷೆಯ ಸ್ವರೂಪದ ಬಗೆಗಿನ ಚರ್ಚೆ ಮಾತ್ರವಾಗದೆ ಅದು ಆ ಭಾಷೆಯನ್ನೂ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸಿನ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನವನ್ನೂ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಭಾಷೆಯನ್ನು ನಾವು ಭಾಷೆಯಲ್ಲದ ಭಾಷೆ ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದೇನೂ.ಅಂದರೆ ಈ ಭಾಷೆ ಸಂವಹನ ಗೊಳಿಸುವ ವಿಷಯವು ಆಯಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭಾವ ಜಗತ್ತಿನ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದಾದರೂ ಅದನ್ನು
ಸಹಜವಾದ ಭಾಷಾ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಕಾಣುವದು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವದಿಲ್ಲ.ಹೀಗೆ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಭಾಷೆಯ
ಆಚೆಗಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪುರೈಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಉಪಾಯವಾಗಿ ನಮಗೆ ಈ ಬಗೆಯ ಕಾವ್ಯಭಾಷೆಯು ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಹೇಳುವದಾದರೆ ಕಾವ್ಯಭಾಷೆಯೆನ್ನುವಡೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ,ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಲೋಕಗಳ ಪೌರತ್ವ ಹೊಂದಿದ ,ಭಾಷೆಯಾಗಿದೆ .ಈ ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಅದು ಎಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ,ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ
ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆಯೇ ಅದರ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಆಯಷ್ಯಗಳು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತವೆ
ಕವಿತೆಯನ್ನು ಓದುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಈ ಭಾಷೆ ಅವಗತವಾಗುತ್ತ ಹೋದಂತೆ ಆ ಕಾವ್ಯವು ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಸುಖಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

No comments:

Post a Comment